Voor de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Zeewolde.

Net als onze molens

 

Als ik mijn vlakte binnen rij

Verwelkomen mij

Zwaaiend

Eén voor één

In 't gelid

Ranke reuzen

 

Helder wit

Draaiend

Spitse neuzen

Stalen snoeten

Verankerd in

Betonnen voeten

 

Ze waken 

Over open veld

Hun wieken dansen

Trage slag na trage slag

Vanaf het krieken van de dag

Tot de avond is gekomen

 

Ze maken

Samen met golvend riet

En grauwe ganzen

Het geluid

Dat ik van jongs af aan

Kan dromen

 

Van eenvoudigste schoonheid

Zijn statige molens

Door vriesblauw omrand

Ochtendzonnestralen

Leggen een lange deken van schaduw

 Over omgeploegd land

 

Gaat lucht soms dreigen

En lijkt het of onder

Een hemel van bliksem en donder

Grimmige onstuimigheid

De overhand gaat krijgen

Dan trekken wij niet terug

Dan halen wij

 

Als die storm begint

Met een rechte rug

Alle kracht

Uit tegenwind

Samen, met elkaar

Net als onze molens

 

Gelukkig nieuwjaar!

De rap kreeg ik van "De Rappende Zeehond'. Dank!

Beterschap voor alle zieken!

Stal

 

Ze wouden met mij niet gourmetten

Ze jouwden naar mij: Ga naar bed en

We komen je zo wel wat brengen

Pak een goed boek, of kijk Omroep Max

Drink genoeg water

Slaap lekker, tot straks!

 

Voor het tweede jaar op rij

Lig ik kerstavond onder een sprei 

Proestend onder wol, gordijnen dicht

Neus- en voorhoofdsholtes vol

Hoestend in een donker ongezellig hol

Door paracetamol verlicht

 

In de verte klinkt plezier

In de verste verte lijkt het hier

Geen kerst te worden in dit sombere verlaten hok

Sfeerloos zonder kaarsen, zonder eten

Oooh dennenboom, Kling klokje

Ze zijn me echt vergeten

 

Ik laat me zeker toch niet kennen

Ik heb een rechte rug

Met een beetje fantasie

Ruiken eucalyptussnoepjes ook naar dennen

En ik zie 

In mijzelf ineens een herdertje terug 

 

Zo, warm onder schapenwol

Lig ik als een os te loeien

Met wangen die als goud en wierook gloeien

Honderd witte tissues

Her en der verspreid

Als verse sneeuw

 

Op slaapkamertapijt

Na elke snotter, elke snitter

Wordt mijn sprookjeswereld witter en witter

Hier staat dan wel geen kaarsje 

Maar m'n keel brandt tot en met

En beschijnt m’n winterwereld, hier vanuit m’n warme bed

 

Midden in die winternacht

Wordt m’n kerstdroom wreed verstoord:

Met een dienblad staat mijn engel onverwacht

In een helverlichte poort

Ze moppert kribbig uit de hal

De liefste woorden die ik hoorde:

 

Jan, het lijkt hier wel een stal!

Voor iedereen die een geliefde moet missen

Onze adems

 

Onze adems

Wervelen, 

Kolken 

Door de januarikoude

Buitenlucht

 

Mijn wolken

En de jouwe 

Smelten samen

In het blauwe 

En verdwijnen

In het niets

 

Nooit meer

Voel ik kou

Van jouw lieve handen

Die in de diepe zakken

Van mijn jas

Mijn warme handen pakken

 

Toch voel ik ze

Ik hou je stevig vast

Een steunbetuiging aan alle poh's en medewerkers van de prikpost. Ik hoorde dat je er af en toe bijzondere dingen meemaakt

Afbeelding gemaakt door AI