Voor de nieuwjaarsreceptie van de gemeente Zeewolde.
De rap kreeg ik opgestuurd door De Rappende Zeehond.
Net als onze molens
Als ik mijn vlakte binnen rij
Verwelkomen mij
Zwaaiend
Eén voor één
In 't gelid
Ranke reuzen
Helder wit
Draaiend
Spitse neuzen
Stalen snoeten
Verankerd in
Betonnen voeten
Ze waken
Over open veld
Hun wieken dansen
Trage slag na trage slag
Vanaf het krieken van de dag
Tot de avond is gekomen
Ze maken
Samen met golvend riet
En grauwe ganzen
Het geluid
Dat ik van jongs af aan
Kan dromen
Van eenvoudigste schoonheid
Zijn statige molens
Door vriesblauw omrand
Ochtendzonnestralen
Leggen een lange deken van schaduw
Over omgeploegd land
Gaat lucht soms dreigen
En lijkt het of onder
Een hemel van bliksem en donder
Grimmige onstuimigheid
De overhand gaat krijgen
Dan trekken wij niet terug
Dan halen wij
Als die storm begint
Met een rechte rug
Alle kracht
Uit tegenwind
Samen, met elkaar
Net als onze molens
Gelukkig nieuwjaar!
Blijf!
Weet u wat het Grieks is voor Ja?
Nee? Heel goed, dat is Ναί
En weet u wie dat ook niet wist?
Familie Vos van nummer 2
Die kocht een Griekse hond
Voor víjf-hon-derd euri
Ze dachten dat ie Nederlands verstond
Maar helaas, da was nie
Roept Vos: Ναί!
Dan denkt Apollo: Ja!
Ja, op de bank, ooh, dát is fijn
Jaa, hondjes! En dan heel hard trekken aan de lijn
Ja, bedelen om een karbonaad
En ja, heel hard blaffen als de bel gaat
Ja, ja, ja, tegen visite opspringen, hoera
Rollen door de modder, ja, graaf, graaf, graaf
Grieks hondje blij, Grieks hondje braaf
Hij gaat het wel leren, zegt z’n baas,
Dat Nederlands commanderen
Ik lach dan, en vind dat wat dwaas:
Vos, dat zijn smoesjes
Apollo snapt geen Lig, Naast of Poesjes
Zeg je Zit
Dan doet ie Dood
En zeg je Af
Geeft ie een poot
Deze twee gaan elkaar nooit begrijpen
Maar voor 500 ballen
Heb je de lol van je leven
En onvoorwaardelijke liefde die geen ander mens je kan geven
Blijf!
Dank je wel voor het fijne gesprek dat ik had met de man die voor z'n dochter een Griekse hond kocht. Mijn fantasie sloeg daarna op hol.
Afbeelding gemaakt door AI.
Daar komt de Lichtjestour!
Wat een blije gezichtjes, boer
Als machine na machine
Een donderende lawine van kleuren en lichtjes
Door ons dorp rijdt
En slechts een stoeprand
Onze dansende kinderen
Van hún platteland scheidt.
Machine na machine
Voelt ons lijf adrenaline
Rumoer, licht en luister
Trots op die boer
Die licht brengt in het duister
En als het moet
Straks in het nieuwe jaar
Rijden we gestaag
In een bonte stoet
Met duizenden gekleurde lichtjes
In één ruk door naar Den Haag
Want lichtjes verbinden
Ze helpen in donkere tijden
De gulden middenweg te vinden
Gezellige feestdagen voor jullie allemaal!
Foto: Puur Zeewolde
Beterschap voor alle zieken!
Stal
Ze wouden met mij niet gourmetten
Ze jouwden naar mij: Ga naar bed en
We komen je zo wel wat brengen
Pak een goed boek, of kijk Omroep Max
Drink genoeg water
Slaap lekker, tot straks!
Voor het tweede jaar op rij
Lig ik kerstavond onder een sprei
Proestend onder wol, gordijnen dicht
Neus- en voorhoofdsholtes vol
Hoestend in een donker ongezellig hol
Door paracetamol verlicht
In de verte klinkt plezier
In de verste verte lijkt het hier
Geen kerst te worden in dit sombere verlaten hok
Sfeerloos zonder kaarsen, zonder eten
Oooh dennenboom, Kling klokje
Ze zijn me echt vergeten
Ik laat me zeker toch niet kennen
Ik heb een rechte rug
Met een beetje fantasie
Ruiken eucalyptussnoepjes ook naar dennen
En ik zie
In mijzelf ineens een herdertje terug
Zo, warm onder schapenwol
Lig ik als een os te loeien
Met wangen die als goud en wierook gloeien
Honderd witte tissues
Her en der verspreid
Als verse sneeuw
Op slaapkamertapijt
Na elke snotter, elke snitter
Wordt mijn sprookjeswereld witter en witter
Hier staat dan wel geen kaarsje
Maar m'n keel brandt tot en met
En beschijnt m’n winterwereld, hier vanuit m’n warme bed
Midden in die winternacht
Wordt m’n kerstdroom wreed verstoord:
Met een dienblad staat mijn engel onverwacht
In een helverlichte poort
Ze moppert kribbig uit de hal
De liefste woorden die ik hoorde:
Jan, het lijkt hier wel een stal!
Voor iedereen die een geliefde moet missen
Onze adems
Onze adems
Wervelen,
Kolken
Door de januarikoude
Buitenlucht
Mijn wolken
En de jouwe
Smelten samen
In het blauwe
En verdwijnen
In het niets
Nooit meer
Voel ik kou
Van jouw lieve handen
Die in de diepe zakken
Van mijn jas
Mijn warme handen pakken
Toch voel ik ze
Ik hou je stevig vast