Mijn nooit vergeten einde aan de Spiekweg

 

't Is waar

Ik lette niet goed op

Ik wist het wel

Maar 't ging dan ook zo vreselijk snel

 

Vóórin een man of vrouw

Of misschien van allebei één

En ook nog kinderen op de achterbank

Het voertuig raakte mij met de rechterflank

 

Maar goed dat zij me niet gevonden hebben

Want na die fatale klap

Waren Bambi's lijf en leden

Flink door het glimmend blik doorsneden

 

Straks in 't voorjaar

Bloeit hier massaal het fluitekruid

En dan bedekt een serene witte gloed

Mijn stof en zwart geronnen bloed

 

En steeds wanneer ze hier langs komen,

Zullen ze denken aan mij en van binnen zeggen

"Hier was het goed."

En dat vind ik goed......

Ik kan nu gaan slapen met een blij gemoed