Sneeuw”val”
Samen zijn wij zittend op een steen.
Het verdriet wat jij hebt en ik sla mijn arm om jou heen.
Jij bent zo bedroefd denkend aan het voorjaar, wat komend zal later.
Dat wij dan helaas zijn veranderd in een plasje water.
Arian Knoop
Deze twee sneeuwpoppen gemaakt vorig jaar en het gedicht geeft de symboliek weer van de pracht van de sneeuw die valt. Tevens ook de vergankelijkheid hiervan door invloeden van buitenaf waar men als mens geen controle over heeft.
Als je een streling voelt vannacht.
Zacht langs je wang als een zomerwind.
Wees dan niet bang voor wie of wat zal komen.
Ik zal het dan zijn die dat tracht vanuit je dromen.
Arian Knoop, Zeewolde 2025, voor zijn vrouw Nicole