Op het complex van Volkstuinvereniging De Woelakkers aan de Woldlaan, bij de aardbeiplanten van Hans (eigen foto)
Volkstuinvereniging
We rusten beiden
Op een schoffel
Door het lage hek gescheiden
M’n buurman heeft een heel mooi leven
Hij is met pensioen
Ik moet nog even
Hij wenst me ook zo’n fijne tijd
Wat later uit je bed
Een ei bij het ontbijt
Sporten, dan genieten
Van koffie met een plakje cake
En schoffelen in de bieten
Tijgerbollen of croissants
Uurtje slapen
Tour de France
Lekker koken, niet te gaar
Geen frituur
Geen ping-en-klaar
Hij wenst me ook zo’n fijne tijd
We worden honderd
Een hand erop beslecht het pleit
En als ík de weddenschap verbreek
Trakteer ik bij afwezigheid
Hem op koffie én een plakje cake
Muzikanten in de Atol (foto Carla Spannenburg)
Zomersymfonie
In de verkoeling van een zonovergoten warm bad
Klinkt toekomstmuziek
Gespeeld door muzikanten
In een cocktail van zonnebrand en waterplanten
Hun gegier, gejoel, getier, gespat
Klinkt ontembaar energiek
Duizend bommetjes van formaat
Ontploffen dirigentloos in de maat
Geen geluid blijft ongehoord
Ook die van die muzikant
Die in die mix van talen en álle kleuren mensen
Een nieuw record gaat plenzen
Na z'n aanloop en z'n slotakkoord
Snel weer naar de rand
Want bro's bommetje van anderhalve meter
Kan tantoe beter!
De Atol (eigen foto)
Gele mag niet meedoen
Gele mag niet meedoen
Ze moet in quarantaine
De kleur van zon en zonnebloem
Is zonder schroom of gêne
Afgezonderd van haar vrienden Blauw en Groen
Is het niet een kwestie van fatsoen
Dat zij, die duizend kinderkonten
Heeft doen draaien in de rondte
Wordt ontslagen uit die bajes op het plein
En opgeknapt in zonneschijn
Met Blauw en Groen tezaam
In volle glorie draaien mag
Alsof er nooit
Een hekwerk heeft gestaan!
Eerste foto: eigen foto
Inmiddels mag Gele weer meedoen, is mooi geworden!
De melati, de witte jasmijn, is het symbool van de Nationale Herdenking 15 augustus. We herdenken in Nederland het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog in Azië en de slachtoffers van de Japanse bezetting van voormalig Nederlands-Indië. Dit jaar is er ook een herdenking in Zeewolde.
Oma’s pop
Van de pop
Die ik van oma kreeg
Bleven de ogen altijd dicht
Een pop met lelijk haar
Smoezelige kleertjes
Een vlekkerig gezicht
Oma vergaarde
Alles van de straat
Met een beetje waarde
Ook de gevonden pop
Kon na een nachtje sop
Best een mooi cadeautje zijn
Ze zeggen dat oma en haar moeder
In Indië gevangen zaten
In een kamp, van Jappen
Ik vond oma gek
Ik moest ouder worden
Om te snappen
Dat ik voor haar verdriet
Toen net zo blind was
Als die pop
Skatepark
Een zwoel windje waait
Door het skatepark, bezaaid
Met tig acrobaten
Na een tropische dag komt de avond
En dus ook de jeugd
Elkaar zien, sporten, praten
De lenige lijven met nonchalant haar
Trainen hun tricks
Ze coachen elkaar
Gaan soms op hun bek
Met skateboard of step
Bij ollies, een tailwhip, een flip, front of back
Een vrouw rijdt voorbij
Wat ouder, fragiel
Met glimlach en boodschap in haar scootmobiel
Wat hoop ik dat zij de halfpipe betreedt
Inhaakt, gaat stunten
Op achterste wielen die ramp op en neer
Maar dat doet ze vast
Een volgende keer
Op de foto: Diana, blije held van de blije zeehond, op weg naar die volgende keer