Muzikanten in de Atol (foto Carla Spannenburg)

Zomersymfonie

 

In de verkoeling van een zonovergoten warm bad

Klinkt toekomstmuziek

Gespeeld door muzikanten

In een cocktail van zonnebrand en waterplanten

 

Hun gegier, gejoel, getier, gespat

Klinkt ontembaar energiek

Duizend bommetjes van formaat

Ontploffen dirigentloos in de maat

 

Geen geluid blijft ongehoord

Ook die van die muzikant 

Die in die mix van talen en álle kleuren mensen

Een nieuw record gaat plenzen

 

Na z'n aanloop en z'n slotakkoord

Snel weer naar de rand

Want bro's  bommetje van anderhalve meter

Kan tantoe beter!

De Atol (eigen foto)


Gele mag niet meedoen

 

Gele mag niet meedoen

Ze moet in quarantaine

De kleur van zon en zonnebloem

Is zonder schroom of gêne

Afgezonderd van haar vrienden Blauw en Groen

 

Is het niet een kwestie van fatsoen

Dat zij, die duizend kinderkonten

Heeft doen draaien in de rondte

Wordt ontslagen uit die bajes op het plein

En opgeknapt in zonneschijn 

Met Blauw en Groen tezaam

In volle glorie draaien mag

Alsof er nooit

Een hekwerk heeft gestaan!

Eerste foto: eigen foto

Inmiddels mag Gele weer meedoen, is mooi geworden!


De melati, de witte jasmijn, is het symbool van de Nationale Herdenking 15 augustus. We herdenken in Nederland het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog in Azië en de slachtoffers van de Japanse bezetting van voormalig Nederlands-Indië. Dit jaar is er ook een herdenking in Zeewolde.

Oma’s pop

 

Van de pop

Die ik van oma kreeg

Bleven de ogen altijd dicht

 

Een pop met lelijk haar

Smoezelige kleertjes

Een vlekkerig gezicht

 

Oma vergaarde

Alles van de straat

Met een beetje waarde

 

Ook de gevonden pop

Kon na een nachtje sop

Best een mooi cadeautje zijn

 

Ze zeggen dat oma en haar moeder

In Indië gevangen zaten

In een kamp, van Jappen

 

Ik vond oma gek

Ik moest ouder worden

Om te snappen

 

Dat ik voor haar verdriet

Toen net zo blind was 

Als die pop


Skatepark

 

Een zwoel windje waait 

Door het skatepark, bezaaid

Met tig acrobaten

 

Na een tropische dag komt de avond

En dus ook de jeugd

Elkaar zien, sporten, praten

 

De lenige lijven met nonchalant haar

Trainen hun tricks

Ze coachen elkaar

 

Gaan soms op hun bek

Met skateboard of step

Bij ollies, een tailwhip, een flip, front of back

 

Een vrouw rijdt voorbij

Wat ouder, fragiel

Met glimlach en boodschap in haar scootmobiel

 

Wat hoop ik dat zij de halfpipe betreedt

Inhaakt, gaat stunten

Op achterste wielen die ramp op en neer

 

Maar dat doet ze vast 

Een volgende keer

Op de foto: Diana, blije held van de blije zeehond, op weg naar die volgende keer


Vlak voor de vogels

 

Vaak

Luister ik 

Een moment

Of jij er bent

Dan denk ik

Je gefluister of gelach te horen

Misschien je geneurie

Misschien je verdriet

 

Ik hoor je niet

 

Geluiden van buiten verstoren

Steeds weer de stilte

Die jij achterliet


Maar 's ochtends

Vlak voor de vogels ontwaken

En nachtelijke uren

Plaatsmaken

Voor morgengloren

 

Zo vroeg is

Mijn wereld stil genoeg 

Om te horen

Wie ik mis

Ter gelegenheid van Walk into the light, een landelijk evenement dat jaarlijks plaatsvindt tijdens de Wereld Suïcide Preventie Week in september. In alle vroegte wandelen mensen samen richting de zonsopkomst. Een symbolisch en verbindend moment, waarin we stilstaan bij de impact van suïcidaliteit en het belang van aandacht, steun en preventie. 9 september in Zeewolde

Foto zonsopkomst boven het Wolderwijd: Jeannette van der Linde