Januari, op de Sportlaan in Zeewolde - eigen foto
Beste lezer,
Ze liepen samen
Door de sneeuw
Een eindje op
De mens vertraagde
En de vogel
Vloog niet op
Waar ís die vrede van je dan?
Zegt de man
Om de duif te jennen
Kom, volg me dan
Koert de duif geroerd
Want vredesduiven laten zich niet kennen
Ik zal de weg naar vrede wijzen
We zijn een beetje in de buurt
En reizen door zolang het duurt
Kijkt u, beste lezer,
Vandaag nog steeds bezorgd
Naar het nieuws van half acht
Dan blijkt vrede
Verder lopen
Dan die vredesduif toen dacht
Geïnspireerd door twee citaten van Julia Colom, één uit het nummer Sa teva barca: "No vull partir sense ensenyar—te (Ik wil niet weggaan zonder het je te laten zien)", en één uit haar nummer Necessit!, "Necessit temps (Het kost tijd)". Colom is Catalaans voor duif.
Naar een idee van Ab de Haas' El Mundo, Omroep Veluwe FM
Geïnspireerd door twee citaten van Emma Hessels, één uit het nummer Always lost: "I have always been", en één uit haar nummer Insular, "To be somebody, instead of nobody".
Naar een idee van Ab de Haas' El Mundo, Omroep Veluwe FM
Afbeelding gemaakt door AI.
Droge witte
Mevrouw Niemand schraapte op een groot feest
Haar keel, tikte tegen haar glas en sprak toen het stil werd:
Geachte mensheid, ik ben er altijd al geweest
Dat is misschien wat gek om te horen
Maar ik was erbij toen jij werd geboren
Ik heb je opa’s nog gekend
Ik was er op het moment
Dat apen rechtop gingen lopen
En toen een soort van vissen die oersoep uitkropen
Of kwamen ze nou met die schepping op dag vijf uit het niets
‘Altijd’ is ook zó lang
En dan vergeet ik wel eens iets.
Mevrouw Niemand schraapte op dat grote feest
Voor de tweede keer haar keel en sprak:
Echt, lieve mensen, ik ben er altijd al geweest
Altijd is weleens wat eenzaam en zó lang
Dat ik via deze onsympathieke weg
Tegen jullie zeg
Dat Niemand naar iemand verlangt
Om voor de rest van altijd samen te zijn
Toen het te lang stil bleef
Ging ze weer zitten
En nam een slokje wijn