in de ochtendgloren
ga ik vanwaar 
ik ben geboren

ik fiets onder 
het water

naar de dijk
ik verlaat Harderwijk

ik ben de drukte van
mijn toko 
ff zat

ik zoek
de stilte 
de rust 

zo’n kuur
de natuur 

waar het water nog 
hoorbaar klotsend
je gedachten en onrust 

meeneemt   

los van 
normen en waarden

hoofd leeg

één kunt zijn
tussen de wilde paarden 

waar de klei
nog voelbaar
voedingsbodem is 

en het gewone 
menselijk bestaan 
dwars door harde geluiden 
tot de verbeelding spreekt 

en ook al
voelt het soms
onterecht 
leeg en vergeten 

en niemand 
op straat 

toch is er
iets waardoor mijn
hart overslaat 

het dorp
aan de overkant

is een 
open haven

een toevluchtsoord 
als je het zwaar hebt 
te verduren

dat is wat
je uiteindelijk 
nodig hebt 

geen schaarse
verre vriend

over en weer

laverend langs
het Wolderwijd…

…saamhorigheid